لا ترانى مصافحا « 1 » كفّ يحيى * اننى لو فعلت اتلفت مالى لو يمسّ البخيل راحة يحيى * لسخت نفسه ببذل السؤال حكايت گويند شخصى بر در خانهء يحيى بايستاد و چون يحيى بيرون آمد پيش دويد و سلام كرد . يحيى گفت تو كيستى ؟ گفت من آنم كه پارسال در حقّ من انعام فرمودى . يحيى گفت : « مرحبا به من توسّل الينا بنا » و او را صلتى تمام ارزانى فرمود . و فضل در فضل و شجاعت يگانهء روزگار و مبارز روزگار بود و در فصاحت و كرم نادرهء دوران و سرآمدهء اقران . منهل عذب عدل و رافت او مورد ظمآن گشته و كفّ رادش ارزاق جهانيان را ضمان كرد . و ابقرقاس « 2 » نصرانى گفت : لجأت من الدهور الى الامير * فآمننى الامير من الدهور كذلك آل برمك لم يزالوا * ملاذا للطريد « 3 » المستجير و لكن ليس للفضل بن يحيى * نظير فيهم غير الامير على انّ الوزير ابو الامير * فاكرم بالامير و بالوزير [ 73 پ ] هما ملكان لم يصبح لهذا * سوى ذا فى البرية من نظير و از مناقب او يكى آنست كه اسحق موصلى اين ابيات [ را ] كه نصيب شاعر در حق فضل گفته بود برخواند ، شعر : عند الملوك مضرّة و منافع * و ارى البرامك لا « 4 » يضرّ و ينفع انّ العروق اذا استسرّ بها الثرى * طاب النبات بها و طاب المزرع و فضل نصيب شاعر را ، جايزهء اين قصيده ، سى هزار درم داده بود . چون اين

--> ( 1 ) - ص : مصاحفا . ( 2 ) - تج 149 : و هم در حق او ( فضل بن يحيى ) ابو الاسد گفته . ( 3 ) - ص : الطويد . ( 4 ) - ص : الا .